Sobotni mecz Polski z Ukrainą w Łodzi był niewątpliwie wydarzeniem. Może nie w wymiarze sportowym (w zasadzie był to sparing), ale bardziej w towarzyskim. Do Łodzi zjechało wiele ważnych osób. Organizator (PZPN) wyłączył dla nich całą trybunę krytą. Wśród tych najważniejszych gości był oczywiście Lech Wałęsa, który tego samego dnia na gali w jednym z łódzkich hoteli otrzymał tytuł "Przyjaciela Euro 2012".

Na trybunach nie brakowało także czynnych polityków, zarówno tych lokalnych (władze miasta i województwa), jak i ze sfer rządowych. Był minister sprawiedliwości - łodzianin Krzysztof Kwiatkowski. Przejechał również wicepremier rządu Ukrainy - Borys Kolesnikow, który na każdym kroku podkreślał, że jako chłopiec podziwiał silną reprezentację Polski z Mistrzostw Świata w 1974 roku. Ukraińska delegacja liczyła zresztą 120 osób. W jej skład wchodzili szefowie 25 związków okręgowych oraz Kijowa i Krymu. Na czele stał oczywiście Hryhorij Surkis, szef ukraińskiej federacji.

Nic dziwnego, że trybuna VIP pękała w szwach. W odróżnieniu od pozostałej części stadionu. Na trybunach nie było kompletu widzów. Mecz Polski z Ukrainą obserwowało tylko około 7000 widzów. Pewnie wpływ na to miały dość wysokie ceny biletów, ustalone przez PZPN. W czasie meczu momenty głośnego dopingu i wsparcia dla zespołu Franciszka Smudy przeplatały się z licznymi pieśniami "na cześć" PZPN. Jeśli przyjąć, że na trybunach byli głównie fani z Łodzi, to wygląda na to, że nie wybaczyli i nie zapomnieli niesprawiedliwości, jaką piłkarska centrala wyrządziła Widzewowi przeszło rok temu.

Na ogrodzeniu wokół boiska pojawiło się wiele flag, w tym część wywieszona przez kibiców Widzewa. Był np. "London" z herbem łódzkiego klubu. Pojawił się także "Lwów" w biało-czerwonych barwach. To był pewien zgrzyt. Z jednej strony, jest to historycznie uzasadnione. Z drugiej strony, mogło to urazić - także ze względów historycznych - gości z Ukrainy. Ostatecznie ochrona flagę zdjęła.