Widzew rozpoczął sezon 1980/81 od efektownego zwycięstwa 3:0 z Lechem w Łodzi. Później był remis na wyjeździe 0:0 z Odrą Opole, a następnie zwycięstwo 2:1 nad Arką Gdynia. To był znakomity sezon, bo łodzianie nie zwykli wówczas przegrywać, a jesienną rundę zakończyli jako lider rozgrywek. Niestety, grudniowa afera na Okęciu, przed wyjazdem kadry na mecz eliminacji Mistrzostwa Świata z Maltą, z udziałem Józefa Młynarczyka, Władysława Żmudy, Zbigniewa Bońka, Włodzimierza Smolarka i ełkaesiaka Stanisława Terleckiego, mocno zachwiała szansami na zdobycie pierwszego mistrzostwa. Wspomnianą trójkę spotkały dyskwalifikacje. Najdłużej pauzował Młynarczyk, najkrócej Żmuda.

Łódzki zespół jednak nadal utrzymywał przewagę nad resztą stawki i wiosną pojechał do Gdyni jako zdecydowany lider i niepokonany zespół w lidze. To była 18. kolejka sezonu. Biorąc pod uwagę także mecze z końcówki wcześniejszego sezonu, łodzianie pozostawali niepokonani od 22 meczów mistrzowskich. Do Gdyni przyjechali zawodnicy, którzy rozpoczynali kariery na wybrzeżu: Mirosław Tłokiński i Zdzisław Rozborski. A trenerem Arki był wówczas Stanisław Stachura, który miał epizod szkoleniowy w Widzewie, choć bardziej był znany z pracy z ŁKS, gdzie szkolił m.in. Marka Dziubę. Trener łodzian Jacek Machciński nie mógł skorzystać wtedy, poza wymienionymi Młynarczykiem i Bońkiem, także ze Smolarka, który pauzował z powodu kontuzji.

Mecz był początkowo wyrównany. Niestety, tylko do momentu, gdy gospodarze zdobyli pierwszego gola. Znakomity napastnik Tomasz Korynt bezbłędnie wykorzystał podanie od Janusza Kupcewicza i technicznym strzałem pokonał widzewskiego bramkarza Jerzego Klepczyńskiego."Tomek Korynt to był naprawdę znakomity napastnik. Grało się przeciwko niemu szalenie trudno. Potrafił znakomicie główkować i trzeba było przez cały czas na niego uważać. Do tego był dobrze wyszkolony technicznie. W każdym meczu dawał się nam we znaki" - wspomina uczestnik tamtego spotkania Andrzej Grębosz.

Inny widzewiak - Andrzej Możejko - grający wtedy na obronie, razem z Gręboszem, dodaje: "Porażka z Arką Gdynia odbiła się głośnym echem, bo była to nasza pierwsza przegrana w tamtym sezonie. Jednak wcale nie była to jakaś wielka sensacja. Przypominam sobie, że wtedy stawka w lidze była bardzo wyrównana i porażka lidera, nawet z ostatnim zespołem w tabeli, wynikała z tego, że któryś zespół potrafił przechytrzyć rywala. Tym razem Arka zagrała lepiej i wykorzystała nasze błędy".

Pierwsza przegrana widzewiaków w sezonie stała się faktem, a ówczesny redaktor "Głosu Robotniczego" - Bogusław Kukuć - swoją relację ze spotkania zatytułował: "Nosił lew razy dwadzieścia i dwa, ponieśli i lwa". Ten świetny serial spotkań bez porażki drużyny Jacka Machcińskiego, przerwany właśnie w Gdyni, pobił dopiero w sezonie 1995/96 Franciszek Smuda, ale za to w jakim stylu! O tym jednak będzie okazja napisać, wspominając inny mecz z przeszłości.

W sezonie 1980/81 podopieczni Machcińskiego nie mieli szczęścia do zespołów z Gdyni. W meczu z Bałtykiem na wyjeździe przegrali również 0:2. Mimo to, Widzew zdołał zakończyć tamte zmagania ogromnym sukcesem. Utrzymał przewagę z jesieni i mimo pościgu Wisły Kraków, po raz pierwszy w historii zdobył tytuł, po pamiętnym deszczowym remisie 0:0 z Zagłębiem Sosnowiec.

Arka Gdynia - Widzew Łódź 2:0 (2:0)
Gdynia, 28.marca 1981

Bramki:
1:0 Korynt (22)
2:0 Miszewski (26)

Składy:
Widzew: Klepczyński (62, Gajda), Plich, Grębosz, Żmuda, Możejko, Surlit, Romke, Jeżewski, Rozborski, Tłokiński, Pięta (30, Mierzwiński).
Arka: Żemojtel, Pietrzykowski, Bieliński, Bochentyn, Musiał, Kurzepa (59, Boguszewicz), Kupcewicz, Dubicz, Bikiewicz (77, Kwiatkowski), Korynt, Miszewski.

Sędzia:
Jan Labus (Katowice)
Widzów:
7000